من در خودم تکرار میشوم بزرگتر شاید عمیقتر شاید و فانیتر ... خودم! تو بیخاتمه شدی آن زمان که وجودی و وجودهایی از بودنت متولد شدند و با هر تکرار به اتمام خودت نزدیکتری اما شاد باش شادی کن در کنار بودنهایی که از وجودت متولد شدهاند برقص و بدان که زمان، در جایی که قرار است تمام شوی در خاطر کودکانت میایستد و تو ماندگار میشوی حتا در قابی و یا خاطرهای در پسزمینهای که شاید در روز یکبار هم به چشم نیاید...
برچسب:
نویسنده: یگانه موسوی