بسته بال

بازیگر نیستم، نه! من عاشقانه‌هایم را در عمق زمان دفن کرده‌ام ساعتهای بی‌پرده خودم بودن را در فنجانی از قهوه حل کرده‌ام و در تنهایی خودم در میان آشوبه‌های مادرانه‌ام سر می‌کشم و بی‌خوابی‌ام را واژه به واژه، صفحه به صفحه بر صفحه‌ی مانیتور رد می‌کنم تا بی‌صدا در کنج اتاقم ​​​​​​کتابی که در خلوتهای ذهن کسی معلق است را به دنیا بیاورم. دلم پر می‌زند برای یک لحظه شنیدن نشستن و نوشیدن یک فنجان چای که با تمام عاشقانه‌هایم دم کشیده است...